آرش مرادی⏰🇮🇷

سلام بر تو که هرگز نمی‌پرسی چرا دستانم در عکس‌ها همیشه توی جیب‌های اورکتِ مندرس‌ام پنهان است. شب است و این چراغِ نئونِ بالای گاراژِ دایی من…

برای سیمین بهبهانی، آنجا که وزن‌ها به خشم می‌آیند. استاد، امشب که پیچِ سیلندرِ آن پیکانِ خسته را با آچارِ ترکمتر سفت می‌کردم، ناگهان یادِ آ…

فرهاد جان، سلام. دست‌هایم را امشب دو بار با گازوئیل و بعد با پودر رخت‌شویی شسته‌ام، اما بوی چربی سوخته و گوگرد از لای شیارهای پوستم پاک نمی…