میرعلی شفیعی⏰🇮🇷

ای دوستِ ناپیدا که احتمالاً تنها سایه‌ای از اشتیاق در پسِ کلمات منی؛ نمی‌دانم این نامه در کدام گوشه از این جهانِ شتاب‌زده خوانده می‌شود. ام…

ای عابر ناشناس که از کوچه مقصودیه می‌گذری، نمی‌دانم این سطور به دستت می‌رسد یا نه، اما همین که قلم روی کاغذ می‌لغزد، نوعی تسلاست. امروز باد…

طاهره جان، صبح، پیش از آن‌که آفتاب از لبهٔ دیوار آجری حیاط بالا بیاید، سماور ورشو را آتش انداختم. سوز سرمای تبریز هنوز از درز پنجره‌های ارس…